ياد گرفتم که :
1. با احمق بحث نکنم و بگذارم در دنياي احمقانه خويش خوشبخت زندگي کند.
2. با وقيح جدل نکنم چون چيزي براي از دست دادن ندارد و روحم را تباه مي کند .
3. از حسود دوري کنم چون حتي اگر دنيا را هم به او تقديم کنم باز هم از من بيزار خواهد بود .
4. تنهايي را به بودن در جمعي که به آن تعلق ندارم ترجيح دهم
دل خونتر از ابر و طوفان است تنهایی
غمگین تر از بادو باران است تنهایی
نشسته ام بر لب پرتگاه تنهایی
دره ژرف تنهایی چه عمیق است
ماه با من است در این تنهایی
هر دو نظر داریم به انتهایی تنهایی
سکوت تنهایی یه دل شکسته عاشق
چه دیدنی است ز نور مهتاب تنهایی
ستاره ها هم سو سو میزنند در عالم تنهایی
باران اشک سرازیر است در میان تنهایی
چشما قصه گوی وجود تنهایی
فقط با تو کامل میشوم در دنیایی تنهایی
آن وقت بی معنی می شود کلمه تنهایی
خندان میشویم من و تو در دنیایی عاشقی
سلام.امیدوارم حاله همتون خوب باشه ....
اینم یه عکس که از درد دوری یه نفر درستش کردم ... امیدوارم به یادم باشه .........
در کام فلق باده ی خون ریخته ایم
از باد سحر نشان ما را جویی
ما با نفس صبح در امیخته ایم .....
هر كس كه دلي داشت به دلدار سپرد
اين دل نفرين شده ي ماست كه تنهاست هنوز . . .
مثله تموم بختا بخت منم تو خوابه
سنگ صبورم اینجا طاقت غم نداره
طاقت این که پیشش گریه کنم نداره
حالی واسم نمونده ... دنیا برام سرابه
داد میزنم که ساقی می خونه بی شرابه ......
ببـــــــــــــارای باران امشب دوباره دلم گرفته است. گویی ابرهای تیره غم,نوید بخش طوفانی بزرگ است که سیل آسا خواهد بارید و خانه خشتی دلم را ویران خواهد کرد. اما مرا ترسی ازسیل دردل نیست زیرا خانه دل من جز ویرانه ای ماتم زده و تلی از خاکسترچیزی نیست. براستی که ویرانه را چه باک از ویرانی , مشتی خاکستررا چه باک از طوفان وچندتکه سنگ راچه باک ازسیل ... هوای دلم ابری است , باران خواهد بارید , بارانی شدید و سرد بر پیکر نیمه جان دلم. ببار ای باران ... ببارکه چتری برروی دلم نخواهم گرفت , ببارکه شاید اندکی از داغ این دل سوخته بکاهی , ببار که ویرانه دل من سقفی ندارد که از قطرات سردت ایمن باشد , ببارکه خانه دلم بسی تشنه و ملتهب است , ببار که شاید اندکی غبارغم را ازدل تیره ام بزدایی , بباروسیلی به پا کن ودل مسکین وگوشه نشین مرا با خود ببر ... ببارای باران ... ببارکه ازبارش تومن شادم , ببارکه عطرتو رامی طلبم , ببارکه شاید پس از بارش تو به یادش رنگین کمانی دردلم برپا شود , ببارو دل عاشق و تب دار مرا اندکی آرامش ببخش , ببارکه دلم دلتنگ اوست , ببارکه شاید در صدای دلنشین تو طنین صدای او را بشنوم , ببارای باران . . .
